En dan kijk je naar een leeg scherm en weet je even niet de woorden te vinden voor een logje. Ik ben op het moment een beetje inspiratieloos wat het schrijven betreft, de zogenoemde writersblok. Ik weet dat het tijdelijk is want er komen zat leuke dingen aan om over te schrijven: een afscheid – een voorstelling – een feestje en natuurlijk die eerste dag. Wat betreft mijn Project 365 is er zat inspiratie en vind het heerlijk ontspanning om op zondag mijn week af te sluiten met een mooie scrap.

Het gaat allemaal lekker hier in huize van Heems, geen bijzonderheden, op de nieuwe look van Manon na (en wat ik al dacht Cleem vond het te kort geknipt). We hebben we een hele gezellige dag gehad gisteren in Rotterdam; bezoekje opa en oma, het 4-jaar-verjaardagfeestje van de dochter van mijn vriendin en aansluitend zijn we nog patatjes gaan eten bij mijn zus) en lagen de meiden gisteren om half 9 in bed.

En dan is het gewoon weer maandag en wilde Manon er vandaag een pyjamadag van maken en met in het achterhoofd dat het straks niet meer zo snel kan doorderweeks heeft ze vandaag heerlijk in haar roze pyjama gespeeld, gekleurd, geknipt, gelijmd, gedee-esd, tv gekeken, gegeten en gedanst, want stil zitten en ergens langer dan een kwartier mee spelen zit er even niet in. Tel daar nummer 2 Charlotte erbij op (die het stilzitten helemaal nog niet begrijpt) en je kan begrijpen dat ik nu blij ben dat het hier stil is en ik even stil kan zitten met een kopje thee.

Met een blik op de agenda zal het deze week een rustig weekje worden en kan ik nog even dingen voorbereiden voor de komende verjaardag van Manon, de laatste hand leggen aan m’n nieuwe lay-out en hopelijk nog wat woorden vinden voor een logje, want ik vind het waardeloos om woordenloos te zijn.

We hebben kriebels, niet die zenuwkriebels in je buik (alhoewel die deze maand natuurlijk wel gaan komen), of verliefheidkriebels, ook geen vakantiekriebels (al zou ik wel na 10 jaar weer eens naar het buitenland willen), niet die kriebels door een kriebeltrui (kennen we het liedje nog: Ik word gek van dat ding, ik spring en ik wiebel. Hij prikt en hij jeukt, hij pluist en hij kriebelt) nee we hebben hier de kriebels in onze keel.

De hele week hebben we hier lopen snotteren en snuiten, heb ik regelmatig groene griebels van neuzen zitten vegen, zit ik aan de neusspray en antigrippine (want moeders kunnen niet ziek zijn) en honingthee en drop, hebben we Natterman en Tussikind hoestsiroop als verzachtend middeltje voor de keeltjes van de meiden en wordt de nachtelijke rust vooral door Manon verstoord die als een schorre nachtegaal hoestend gaat slapen en ook weer vroeg hoestend als een niet-fitte haan wakker wordt. Gelukkig gaat het al wat beter met de verkouden meisjes, vroeg naar bed, zachte zakdoekjes en extra vitaminen willen altijd wel helpen.

Voor ons de maand dat Manon 4 jaar gaat worden, dat we afscheid gaan nemen van het KDV en gaan kennismaken met de basisschool. Naast haar eigen feestje hebben we ieder weekend nog een andere verjaardag en feestjeskriebels, gaan we nog naar de voorstelling van Kabouter Plop en krijgen we vanaf de 12de weer winterse kriebels van de Olympische Winterspelen (ben voor het eerst niet zwanger met een Olympische Spelen) en dan is het het einde van de maand in zicht en gaan we naar maart. Die allereerste dag krijgen we vast en zeker basisschool-spanningskriebels en ik hoop ook dat dan de lentekriebels gaan komen. Je ziet het we kriebelen hier de komende maand lekker voort!

Laten we er eens een huishoudelijk logje van maken aangezien householdmanager ook één van mijn “banen” is. Ik heb er geen hekel aan om wat te doen in huis en heb zo mijn vaste daagjes dat ik dingen doe. Maandag altijd een beetje opruimen en wassen na een weekend volledige gezinsdagbezetting in huis, de d-tjes van de week doe ik niet veel aangezien ik dan buitenhuis werk, woensdag doe ik meestal de benedenverdieping en vrijdag de bovenverdieping en het verschonen van de bedden. Dan heb ik de huis lekker aan kant en heb ik het weekend gewoon heerlijk de tijd voor man en meiden en andere leuke dingen zonder te hoeven denken dat ik nog wat huishoudelijks moet doen.

Natuurlijk wijk ik wel eens af van het “huishoudrooster” en doe ik gewoon eens een dag helemaal niets, gewoon alles z’n beloop laat gaan en pas s’avonds een beetje ga op(puin)ruimen. Er zijn ook dingen die ik nauwelijks doe waarmee ik tijd bespaar voor het doen van allerlei leuke dingen. Ik lees her en der dat menig vrouw behoorlijke stapels was wegstrijkt en daar de benodigde uurtjes per week aan spendeert. De meeste die mij kennen weten dat ik een perfectionist ben en het zal jullie misschien verbazen maar aan strijken doe ik nauwelijks. Ik heb een strijkplank en een strijkijzer staan maar als ik die meer dan een half uur per week aan heb staan is dat veel en het is niet dat ik een hekel aal strijken heb.

Als de wasmachine gedraaid heeft gaat een deel in de droger en een deel op een wasrek. Zodra de droger klaar is vouw ik alles gelijk op, minste kans op kreukels en gaat zo de kast in. Ook beddengoed strijk ik niet en gaat strak opgevouwen de kast in. De rest strijk ik wel en dat zijn dan voornamelijk de overhemden en polo’s van Cleem en de bloesjes van mij en de meiden. Tuurlijk wil ik af en toe wel eens wat meer strijken (broeken), maar hoe minder hoe beter. Ik ken mijzelf maar al te goed dat als ik ook met strijken ga beginnen, dan strijk ik ook echt alles. Eigenlijk wil ik het wel gaan doen, lekker boven in de slaapkamer met de tv aan, maar op een of andere manier doe ik het niet, vind het toch zonde van de tijd.

De vrije tijd die ik bespaar is veel, aangezien we hier met 4 personen in huis wonen en manlief niet denkt “goh laat ik mijn eigen overhemden eens strijken”. Toch wil ik toch ook meer de strijkplank gaan pakken, want wil geen “slechte” huisvrouw zijn en eerlijk is eerlijk gestreken is toch netter. Ben benieuwd strijk jij? Doe je dat s’avonds voor de tv of overdag met de radio aan? Strijk je echt alles en hoe lang ben je ermee bezig per week?

De sneeuw die valt, geeft je nog niet het gevoel dat er enigszins iets van lente eraan komt (er ligt hier weer een lekker laagje). De nieuwe collecties komen mondjesmaat in de winkels (al heb ik wijselijk de nieuwe H&M-gids nog in zijn plastic jasje zitten) en zijn de narcissen, tulpen en blauwe druifjes al weer volop te krijgen. Dat laatste kan ik dus niet laten laten liggen en er staan hier nu op de eettafel vier nieuwe kleine witte potjes gevuld met bolletjes blauwe druifjes, alvast een beetje lente in huis.

Afgelopen week een lekker weekje gehad, niet teveel achter de pc gezeten maar een beetje gerommeld en op geruimd in huis, gelezen en tv gekeken, naar het CB geweest voor de vaccinaties van de meiden (waardoor Manon een paar dagen niet 100% was), gephotoshopt en gescrapt (tis weer zo heerlijk crea bezig te zijn), gisteravond de tijdschriftenmand eens uitgezocht en de leuke dingen/tip/weetjes en woonideeën uitgescheurd (die ik zo nog wel even in een schriftje ga plakken), gewerkt en wat lekker voor het weekend gebakken (kruidcake dit keer) en iedere avond lekker vroeg naar bed gegaan, om daar met een tijdschriftje, tv of de dee-es een beetje beetje te ontspannen, wat resulteerde dat ik na 5 minuten het licht uit moest doen en binnen no-time sliep.

Ook hebben we eindelijk de brief ontvangen van de basisschool en Manon komt in een nieuwe klas die per 1 maart gaat beginnen met alleen maar nieuwe kleuters. Het is een instroomklas en van de voorjaarsvakantie tot en met de zomervakantie komen ongeveer 20 kindjes in te zitten, buurvriendje en een ander vriendje komen dus ook bij haar in de klas dus dat is wel leuk (zie mijn buurvrouw en ik al staan maandag 1 maart met betraande ogen). Aankomende 15 februari krijgen we een kennismakings-informatieavond voor alle ouders van 1F en de juf. Ik weet dat Manon er ook wel aan toe is maar als dan opeens bedenk dat ze zo naar haar nieuwe school gaat, moet overblijven en ook nog naar de BSO, krijg ik een knoop in mijn maag, m'n kleine meisje gaat nu echt naar de grote school. San schoolpleinmama is bijna een feit.

Komende week plakken we er wederom een relaxed weekje aan vast, Cleem is weer gaan sporten dus s'avonds af en toe het huis lekker voor mij alleen, moeten er de nodigde voorbereidingen gemaakt worden voor de verjaardag van Manon, moet ik nog steeds m'n nieuwe agenda invullen (weet ben vreselijk laat), wil ik alvast een beetje beginnen aan een nieuwe lay (nog een beetje aan het brainen), hebben we nog een verjaardag en natuurlijk naast de 2 dagen werk ook nog de nodige huishoudelijk karweitjes en voor je het weet zitten we in februari (gelukkig nog geen 1 maart). Kortom we komen de daagjes lekker rustig door en dat is ook wel lekker na zo'n drukke decembermaand.

Zestien en een halve maand is ze nu, 10,5 kilo schoon aan de haak en bijna 80cm lang met schoenmaat 19 en pamper maat 4+. Ze eet als een dijkwerker, loopt als een geen ander, slaapt als een marmotje en is een kleine ontdekkingsreizigster in spé. Met Charlotte, onze little one, gaat het goed…….heel goed.

Je merkt echt dat ze weer een sprong heeft genomen en er weer een la is opengedaan met allerlei nieuwe vaardigheden en dingen. Dat ze daarbij een grote zus heeft waarvan ze alles kan afkijken is natuurlijk nog veel makkelijker, want een zakdoekje pakken kan ik zelf, weggooien in de prullenbak ook en handjes afdoen met een snoetendoekje gaat ook al heel goed en eten met een vorkje ook (al blijven mijn handjes ook wel heel makkelijk). Klimmen op een stoel om wat te pakken is ook erg handig, laat staan even naar boven gaan om wat te pakken (jaja ze kan al zelf de trap op, oppassen dus), ik weet ook heel goed dat ik een sjaal en een paar schoenen aan moet hebben om naar buiten te gaan en dat ik niet met de tuttie van Manon mag spelen (en hem dan maar even kom brengen).

Dansen is ook favoriet, zodra ze muziek hoort gaat ze bewegen (schudt even met de luierkont en draai een paar rondjes), Nana (nijntje) zijn de leukste boekjes om te lezen en gaat er dan echt even voor zitten, met haar glow-in-the-dark-sterretjes speen en Nana (zo hebben we haar tut ook maar genoemd) vertoeft ze heel wat uurtjes in bed, uitslapen kan ze als de beste en zo’n middagtukkie van 2 uur zalig. Papa, Mama, Mana, Opa, Oma, Bal, Poe, Kaka (keuken), Tit (dicht) er komen steeds meer woordjes bij. Al die verhalen in haar eigen dabadidababa-taal zijn nog niet te begrijpen, maar dat ze de gezelligheid opzoekt is een feit en dan kletst ze lekker mee en samen spelen met haar grote zus is het helemaal.

Met haar oortjes en eczeem gaat het goed, nauwelijks tot geen last en we hopen dat zo ook te houden. Ze staat op met een lach en aan het einde van de dag gaat ze weer met een lach slapen (ze gaat iedereen ook eerst af voor een kusje), naast de huilmomentjes (welke kleine heeft die nu niet) is het gewoon weer zo’n heerlijk wijffie waar we allemaal zo van genieten. Ze is ondeugend en ondernemend, eigenwijs en pittig, lief en knuffelig, ze is gewoon onze eigen Nana!



Als het me gaat lukken zal ik iedere week mijn P365 laten zien in het menu hiernaast!

Snow – neige – schnee – nieve – sne – snö – snjór – sniegs – lumi – snie – 雪 – neve – zăpadă – снег – sneh – kar – snø of gewoon op ze Nederlands sneeuw. Ik schreef vorige week dinsdag nog dat ik wel van een beetje sneeuw hou, niet wetende dat de volgende dag binnen een uur wel 10 cm viel, Manon en Charlotte een geweldige middag buiten hadden en Cleem dik 3 uur over had gedaan om naar huis te komen, terwijl dat normaal gesproken een ritje is van iets meer dan een half uur en dat was nog niet alles wat komen zou.

Het is winter, volgens het KNMI een sneeuwwinter. Prachtige witte sneeuwlandschappen, sneeuwpret, sleetje rijden (wat ben ik blij dat we die bijtijds hadden aangeschaft), voer voor de vogels, warme schoenen, wanten, mutsen en gekleurde sjalen, zout en niet te vergeten koud. Zeker hier aan de kust was het zaterdag berekoud en was ik dik ingepakt s’ochtends vroeg nog even vers brood gaan halen en de krant (iets wat ik iedere zaterdagochtend doe) en Cleem had ook al vroeg de rest van de weekboodschappen in huis. We zijn lekker binnen gebleven, warm met de kachel aan en wachten op de “sneeuwstorm” die zou komen.

Volgens mij hier kwam die hier een paar uur later toen we lekker lagen te slapen. De volgende ochtend zagen we een mooi laagje verse sneeuw liggen dat in de loop van de ochtend nog werd aangevuld met wat sneeuwbuitjes. Na de lunch, een lekkere warme tosti, was Manon ingepakt om naar buiten te gaan, samen met Cleem. Ze heeft weer de hele middag buiten gespeeld met haar buurvriendjes en was niet binnen te krijgen. Met heerlijk rode konen zat ze s’avonds aan tafel en was helemaal vol van al die sneeuw en was s’avonds ook zo vertrokken.

Ik ben ook goed begonnen met mijn P365 en heb weer helemaal te smaak te pakken en zie nu pas hoezeer ik het scrappen heb gemist en wat een heerlijke ontspanning het is. Met al die geweldige scrapkits die ik heb kan ik het hele jaar (ehhhhh jaren) vooruit en met al die prachtige sneeuwfoto’s was mijn eerste weekje zo gedaan. Of het ook al gedaan is met de winter weet ik niet en eerlijk gezegd maakt het me niet zoveel uit, ik vind het wel leuk deze sneeuwwinter in ons eigen sneeuwhofje.



Klik en zie week 1 groot.

Berekoud, waterkoud, diepvrieskou, ijskoud, vorst en winters, het zijn maar een paar woorden die we de afgelopen dagen hebben gehoord of gelezen. Temperaturen komen s’avonds niet boven de 0 graden Celsius uit en in de nachten kan het streng vriezen (waarom ze dat nu streng noemen vraag ik me nu ook nog steeds af?) Nederland is in de greep van de kou, de winter en al de ongemakken ervan en ook Elfstedenkoorts wakkert aan. Zal er na zoveel jaar weer een tocht der tochten komen?

Ik ben blij dat ik niet veel de deur uit hoef en lekker warm binnen kan zitten, zeker met sneeuw-ijzel-regen vind ik de wegen en de stoepen nu niet echt fijn om op te lopen, laat staan fietsen. Als ik de deur uitga neem ik steevast de kinderwagen mee voor de houvast. Het meest ideale winterweer is voor mij een beetje sneeuw, -4 en een strakblauwe lucht met een winters zonnetje en dan heerlijk genieten van het buiten zijn, sleeën en schaatsen. Na zo’n buitendag lekker warm binnen zitten, met dikke sokken en een fleece deken op de bank en met rode wangen een warme choco met slagroom drinken.

Om maar een beetje in de kou te blijven hier een leuk lijstje (mijn antwoorden zie je bij de eerste reactie) wat we allemaal doen om juist warm te blijven, om ons te beschermen tegen de kou of plezier hebben met al het sneeuw en ijs, kortom een freezing winterlijstje: