Bye D-tjes van de week
Published 26 april 2012 | 
Vandaag gaan we weer een periode afsluiten. Helaas eerder dan we hoopte, maar doordat ik geen baan meer heb en voorlopig ook nog geen zicht heb op een nieuwe job zijn we genoodzaakt (gezien de kosten) Manon van de na-schoolse opvang en Charlotte van het kinderdagverblijf te halen. Na 6 jaar opvang op de D-tjes van de week gaan we vandaag definitief afscheid nemen.
Manon heeft afgelopen dinsdag mogen trakteren op de NSO en kreeg een lieve kaart en een mooi kleurboek cadeau. Vanmiddag mag Lot trakteren en zullen we echt afscheid gaan nemen van juf Jeanette, juf Marja en juf Jacqueline die zoveel jaren met zoveel liefde voor onze meiden op de D-tjes van de week hebben gezorgd. Het is precies 6 jaar geleden dat ik voor het eerst om 8 uur de deur van het KDV opendeed om Manon als baby te laten wennen en vanmiddag en na zoveel jaren iedere dinsdag en donderdag de meiden ophalend met mijn fiets trekt ik om half 5 de KDV-deur voor het laatst dicht. Vanochtend had ik al een brok in mijn keel toen ik Lot wegbracht, vrees dat ik met natte ogen het gebouw ga verlaten.
Het is ook bye bye van de door mij regelmatig genoemde en voor hier welbekende D-tjes van de week, mijn vroegere werkdagen die ik de afgelopen maand overdag alleen thuis heb doorgebracht. Ik zal voorlopig Charlotte thuis hebben en laat ik haar niet meer naar een peterspeelzaal gaan aangezien ze na de zomervakantie naar de basisschool gaat. Ik vind het niet nodig om haar voor twee maanden te laten wennen voor 2 dagdelen en dan weer afscheid te moeten nemen. Die maandjes zullen we ons prima vermaken en gaan gewoon weer een nieuwe periode in….time flies!
Lief dagboek….
Published 22 april 2012 | Bij het zoeken van iets uit onze opbergkast kwam ik mijn 30 fotoboeken (twee van Cleem) tegen, meer dan 33 volgeschreven en volgeplakte dagboeken, een doos met allerlei geboorte-trouw en rouwkaarten en gekregen brieven, stapels knip-en-plak schriftjes met ideetjes, tips en dingen uit tijdschriften, een doos vol eerste tekeningen en schriftjes van mijn basisschooltijd, diploma en scripties, agenda’s vanaf mijn middelbare schooltijd tot heden, een grote stapel reis-dagboekjes, een doos gestrikt met een rood lint met alle uitgeprintte mailtjes van mij en Cleem toen we elkaar net leerde kennen en de multo’s met de schrijfsels van mijn blog en foto’s. Help wat leg ik allemaal vast en hoe lang al?
Als ik het zo terug zien en bekijk ben ik eigenlijk van kleins af aan alles aan het vastleggen en waarom ik dat doe en leuk vind dat weet ik eigenlijk niet. Ik heb het waarschijnlijk van mijn ouders meegekregen; mijn vader was altijd aan het fotograferen en drukte de foto’s af in zijn eigen doka en mijn moeder plakte alles in albums en schreef er de verhalen bij. Als ik mijn babyboek terugkijk zie ik daar ook een lijst met alle kraamcadeautjes die mijn moeder destijds heeft gehad van iedereen en in de kast van mijn ouders liggen ook vele fotoboeken, met foto’s maar ook met de gezongen liedjes van bijvoorbeeld de zoveel jaar getrouwd feestjes, naast een enorme doos met de door mij op jaar gelegde negatieven (waar we een boel niet afgedrukte foto’s van vroeger vonden).
Ook mijn fotoalbums en Chinese dagboeken (bestaan ze nog?) zijn kleine tijddocumentjes geworden. Vanaf mijn 13de schreef ik in mijn dagboek en niet één kantje, ik kon gerust pagina’s (lees tig) volschrijven van een hockeytoernooi, een avondje uit of wat ik had meegemaakt tot in de kleinste details en ernaast plakte ik mijn gekregen briefjes, kaartjes, uitnodigingen, gedichten en mooie acteurs erin. Hetzelfde geld ook voor mijn fotoboeken, naast foto’s zitten er plattegronden, bonnetjes, gedroogde bloemen en kaarten in, zoals het nu eigenlijk scrapbook heet. Ik leg dus al jaren dingen vast en hebben de meiden zo wel een heel leuk beeld van hun moeder van vroeger (tot nu)en ben ik denk ik ook daarom destijds in 2004 begonnen met een blog.
Met het digitale tijdperk is het vastleggen van herinneringen een stuk makkelijker geworden. Je hoeft in ieder geval niet de eettafel met de stapels foto’s, lijm, schaar en papier op te ruimen, alles zit in mijn pc of dvd. Iedereen heeft tegenwoordig altijd wel een camera (of phone) bij zich om de leuke momenten vast te leggen en ik zelfs een app waar ik alle leuke versprekingen tik. Nu jaren later doe ik dus eigenlijk hetzelfde voor mijn meiden en leg ik al hun herinneringen, mooie momenten, woordjes, belevenissen, gebeurtenissen in de wereld en andere dagelijkse dingen vast . Eerst via mijn blog (nog wel een beetje ) maar meer, en dat al drie jaar, met mijn project life/P365 albums/dagboeken (lang leve de camera en scanner) zodat ook zij alles kunnen terug zien en lezen (ook voor mij zelf want wat vergeet je toch veel) als ze wat ouder zijn.
Als ik het zo bekijk is dit ook het allerliefste wat ik doe, dingen digitaal vastleggen met foto’s, tekst en mooie extra’s van ons leven thuis en in de wereld. Het is voor mij ontspanning ook al is het veel werk en steek ik er graag (veel) tijd in, het is zo waardevol. Nu ik op een punt ben bereikt dat ik geen baan meer heb en aan het nadenken ben wat ik wil, weet ik dat ik hierin verder wil. Dit vind ik super leuk om te doen, niet alleen voor mijzelf maar zeker ook voor anderen. Maar hoe…..? To be continued!
Werelddans
Published 4 april 2012 | Maandag 5 maart stonden zes leerkrachten van de school van Manon op een podium op het schoolplein en openden met een dans het nieuwe project “Werelddans” en kregen alle klassen een vlag uitgedeeld waarvan ze een dans zouden gaan leren. Bijna dagelijks werden de dansen ingeoefend onder leiding van de dansdocenten Charo en Henry. Vier weken later zouden alle groepen hun dans laten zien tijdens een grote dansvoorstelling en dat was gisteravond en wat hebben we genoten.
Manon en haar klas 1/2e hadden als land Spanje en hun hele klas was versierd met Spaanse vlaggen, een heus Spaans restaurant (waar ik samen met Manon al had gekookt), voertuigen waarmee je naar Spanje kon komen en een tafel vol met Spaanse spullen (waaiers, poppetjes, kaarten, boeken, schoentjes en castagnetten). Deze laatste hadden de kinderen ook allemaal zelf gemaakt met karton en flessendoppen en hingen er heel veel ingekleurde Spaanse dansers en danseressen. Iedere week hebben ze i.p.v. de gymles, dansles van Charo gehad en was het oefenen geblazen op de “Ketchup Song” en werd er door Manon ook thuis geoefend met de iPad en gisteravond was het toch echt zover.
Het waren twee uitvoeringen en Manon haar klas had de laatste van 19:30 tot 20:30. Ze was de hele dag al hyper en na het eten was het omkleden. De meiden mochten een (Spaanse) jurk aan met een bloem in het haar en de jongens van de klas een donkere broek met een wit shirt. Natuurlijk een beetje opmaken en glitter in het haar en op naar school waar alle klaslokalen prachtig versierd waren met spullen uit de landen, waardoor de school een klein landenmuseum was geworden waar we doorheen konden lopen. Het was geweldig om al die 5jarige meisjes in hun Spaanse jurken en jongens te zien dansen. Manon stond helemaal vooraan en wat deed ze het goed. Ik vond het zo knap dat ze dat ook durfde zo vooraan voor een gymzaal met wel misschien 200 (of meer) volwassenen en kinderen. Wat trots waren wij op onze mooie blonde Spaanse en wat deden ze het allemaal geweldig!
Naast Spanje, hadden we ook nog Indonesië, Italië, China en Nederland (de andere 4 groepen 1/2), Afrika (gr-3a-b), Marokko (gr-4a-b), Brazilië (gr-5a-b), Jamaica (gr-6a-b), Amerika (gr-7a-b) en Ierland(gr-8a-b). Het was dansen en swingen in de gymzaal en vooral Ierland vond Manon zo goed. Ik had natuurlijk al de nodige foto’s geschoten (teveel natuurlijk) en bij de laatste dans moest ik vooral kijken naar Henry, de dansdocent, die zijn aanwijzingen gaf bij de Riverdans van groep 8a-b, vol passie en enthousiasme. Wat zullen de kinderen allemaal een plezier hebben gehad om de dansen te leren en op te treden. Iedere docent heeft ook zo vol enthousiasme meegewerkt en heeft de school een enorme grote pluim verdiend met dit geweldig leuke en leerzame project.
Aserejè ja de jè de jebe tu de jebere seibiunouva, majavi an de bugui an de buididipi zal voorlopig nog wel even blijven hangen en hebben wij een heleboel foto’s en een filmpje van het Spaanse optreden als herinnering voor later!
DIY – Phone Stand
Published 29 maart 2012 | Leuk zo’n iPhone maar hij ligt altijd plat op mijn bureau als ik aan het photoshoppen of aan het www-en ben. Dan komt er een berichtje binnen en dan moet ik mijn hoofd half schuin doen om het even snel te lezen. Dat moet dus makkelijker kunnen en zag al surfend bij Pinterest iets waarvan ik dacht dat kan leuker. Een beetje zoekende tussen wat oude spullen kwam ik er toch nog eentje tegen en mijn iPhone paste erin.
Wat je nodig hebt is een oud cassettebanddoosje, een leuk stuk papier, een linaal en een schaar en een een beetje lijm. Beetje passen en meten, knippen en plakken en dan heb je wel een hele leuke standaard die je kan gebruiken bij je bureau, werk of op je nachtkastje. Ik heb er een rolletje bij gemaakt zodat hij wat hoger staat en ook de home button kan gebruiken. Deze standaard kan je natuurlijk voor iedere telefoon gebruiken of ook handig voor je iPod.
Citroentjes
Published 22 maart 2012 | Zo’n hekel ik heb aan de kleur geel in kleding, zo vrolijk wordt ik van deze kleur in bloemen en eten. Zeker met de lente die begonnen is krijg ik ook weer de kriebels om wat meer kleur en fleur in huis aan te brengen. Zo staan de paastakken versierd en wel in de kamer, staan er nieuwe viooltjes in de buitenpakken en gooien we de ramen en tuindeuren voor open om de lentelucht in huis te halen. Zeker met dat “gele” zonnetje wordt ik met de dag blijer en vrolijker.
De eerste bestelling van zomerkleding voor de meiden heb ik al binnen, heb ik voor mijzelf al een leuk rokje gescoord, heb ik gister weer een goed stuk van mijn haar laten halen (nieuw seizoen, nieuwe coupe), loop ik al heerlijk op mijn flip flops in huis, staan de potjes bellenblaas en pot stoepkrijt klaar voor gebruik en rijden we dagelijks langs de Italiaanse ijswinkel die sinds een week weer zijn deuren open heeft, al moeten we dat eerste ijsje nog scoren. Dat zal in mijn geval altijd dezelfde smaak hebben, namelijk citroenijs. Net als voor Cleem onze favoriete smaak en destijds ook toen we elkaar leerde kennen al een overeenkomst die we deelde.
Ik ben sowieso gek op de smaak en geur van deze gele citrusvrucht die ook veel vitamine C bevat. Ik maak altijd schoon met Ajax Siciliaanse citroen zodat ook mijn huisje lekker ruikt naar deze frisse geur, een schijfje citroen in bubbeltjes water mmmm zo lekker, citroenthee of de nieuwe smaak lemon pie met een plakje citroencake, ontbijt ik bijna dagelijks met yoghurt en de nieuwe Creusli Zomerzin citroenkwarktaart, een beetje citroen over een visje of een klein glaasje Limoncello na een diner en dan lekker natafelen buiten bij een citronella kaarsje, heb je gelijk twee muggen in één klap.
Ik vind citroen ook echt bij de lente en zomer passen. Toch maar eens heel gauw dat ijsje halen en toch maar eens proberen Lemon Curd te maken (smeersel wat zalig is op een sandwich of scones) en zo even het huisje fris en fruitig schoonmaken. Citroentjes, het is denk ik de enige kleur geel die je zal zien in mijn huis.
Volg mij op
Project Life – 2012
Voor de andere projecten, foto's en scraps, zie tabblad Project Life en Gallery.
Recente reacties